Dokunaklı Kafiye…

Uzun süredir yazmadığımı farkettim… Ve haftasonu Namlı Kahvaltı evinde oturup birşeyler yazayım dedim… Şunu gördüm ki sadece bloğa değil artık kalem kağıt alıp birşeyler yazmakta zor geliyor

Sınavlar başlıyor bu hafta çok yoğun günler bekliyor beni.. Yoğun olmadığım dönem yazmıyorken şimdi yazmam bile bir mucize olarak adlandırılabilir aslında..

Neyse kıçımı kırıp ders çalışacağım biraz O yüzden direk olarak şiirime geçeyim her zamanki gibi… Okuyan okumuyan herkesin dualarını bekliyorum Artık işimiz Allah’a kaldı )

Dokunaklı Kafiye…
Sana dair birkaç hece kaldı içimde…
Söyleyemediğim ve sanırım birdaha söylemeyeceğim…
Düşünüyorum da neler bırakmışız geride?
Artık yoruldum ve galiba beklemeyeceğim…

Adının bile her harfinde “aşk”tın sen,
Çiçekler açardı kurak topraklarda bile gelsen,
Diyelim ki sen bir sonsuz ömürsen…
Yokluğunda hergün hergün ölmeyeceğim…

Okyanuslar taşardı gönlümde sen gidince öyle,
Fıtratıma yakışmaz güçsüz dolaşmak böyle…
Derin bir karanlık bu, güne eşsin yaa çıkışı söyle(!)
Bil! Tarif ettiğin yoldan asla gitmeyeceğim…

Sevgim köprü olurdu galiba dünyadan aya…
Ne kadar çokmuş düşündüm, gerçektende, baya!
Kalbimin itirazı var artçına sebep olan şu faya…
Sarsıntılarından korkmuyorum, şiddetin ne olursa olsun titremeyeceğim…

Melodilerim kulak vermiyor durması gereken esse,
Algıda seçiciyim, gelen senden bir sesse,
Oysa hayatıma malolurdu sana ait nefesse…
Ucunda yaşam olsa seni dinlemeyeceğim…
Anlat istersen nasıl kaybettiğimi…
Bundan sonra kulak vermeyeceğim….

Değişik bi çalışma olmuş Sevmedim ama ilginç geldi… Daha iyilerini de yazmıştım

Çok mütevaziyimdir…
Sevgiler saygılar falanlar filanlar…
Alper…