Bir hüzün, bin vuslat…
Ocak 22, 2011 | Kategori: Melankoli, Sevgili Günlük, Şiirler
Aşk mıdır son durakta bekleyen,
Yoksa sen misin aşkı tetikleyen!
Hani ellerin, tutmaya alıştığım?
Vurulmuş limanında gönlümün her köşesi
Hatırlatıyor seni, içtiğim suyun sesi…
Sanırlar geçer, sensiz ömrün, senle dolu hatırası…
Sanki bitecekmişde bir gün kalbimin “sen” sancısı…
Hani nefesin, ısınmaya çalıştığım?
Yalanmış, umut denen bir şeyde yokmuş meğer
Biraz olsaydı güneşsiz kalmazdı bunca seher…
Ufukta bir aydınlık, dokunulmaz sabaha
Sevmeyeceğim artık senin gibi bir daha
Hani derdin, görmeye alıştığım…
Boşver! Fazla düşünme, yetmiyor alimlerin bile aklı
Kimseler bilmeyecek, bedeli yüreğimde saklı….
