Bunları Söyledim

Aşk, dolu şişeyken, boş kadehe akmaktır…
Azalan sen olursun, içen başkası…

Öhmm öhhmm.. Sigara içmek için balkona çıktım… Bi konuşma da ben mi yapsam

Aşk, onu ilk farkettiğinde, gözlerini ışıldatan insandır,
Ömür hep akıp gider ama, “an” o varsa zamandır…

Zaman hep bir ilaç olarak görülmüştür tarihte.. Ve tedavi yöntemi hep “bekle ‘zaman’la geçer” şeklinde yazılmıştır prospektüre.
Bekle… Geçer… Hayat uzun ya…
Harca harcayabildiğin kadar zamanını dertlerle…

Hazır ortamı varken bir darbede benim vurasım geliyor kendi özbenliğime…

Eğer bir gün birlikte yola çıktığın herkesin, senin uzağında kaldığını hissedersen, emin ol yürüdüğün o yol gitmen gereken en doğru yoldur.

Zira hayat; insanın sadece tek kişiyken geçebileceği bir patika gibidir.
Bu yolda yaşayacağın yanlızlık varolduğunun en güçlü göstergesidir…

Atılmalı bağlılığın sözlüğünden bazen ve şayet…
Bazen dayanamayacaksa insan ve şayet bitecekse bir gün,
Hiç başlamamalı!
“Aşk” yanlızca gerçeğin çok üzerinde bir rüyadan ibaret…
Uykusu hafif olan, bir an olsun gözlerini kısıp dalmamalı…

Ne siz kurtarabilirsiniz karşınızdakini,
Ne zaten onlar da hani kurtulmaya meyilli…

Dünya sandığınız tam aksine dönmekte…
Kalbiniz aklınız ne dersen tam tersini söylemekte…

Bir bela size göre yaşadığınız bu acı
Ya da çok korkutuyor kalbinizdeki şu sancı…

Boşverin düşünmeyin acıtıyorsa şayet,
Hiç birşey ne bir kural, ne de haktan bir ayet!

Silinsin gözlerinizden o artarak damlayan yaş!
Sizi mutsuz edemesin kainatta bir ayyaş!

Zamanın bize sunduğu tek şey kendisidir bence…
Ne kadar boş geçirirsek o kadar kolay geçer yaşam denen işkence…

Her yokluk biraz varlık demek aslında…
Ne kadar anlarsan olmadığını o kadar varsın,
Birtek kendi bildğin boşluğun tam ortasında…

Sen ne yanlızlık de buna ne umutsuzluk…
Sensiz açtığını düşünsün baharda çiçekler…
Yakmasın boğazını bu acımasız susuzluk…
Muhakkak gelecektir bir gün beklenenler…

Çoktan varettik yanlızlığı…
Elimize geçen her kalemle tarafımızdan bir yokoluşun imzası atıldı…
Ve imzaladığımız her kağıt aslında destekliyordu hayatımıza vurulmuş prangaları…

Şimdi kalkmak istesekte olmuyor zincirlendiğimiz yerden…
Hepimiz birer yıkıntıyız aslında arta-kalan hayatın bizi ezip geçtiği selden…

içtiğim nescafede 3 ü bir arada yazıyor ama yalancı bunların topu… Nerde “nescafe” de ü

Hiç bir Mecnun kavuşamaz, sadece bir gül alıp giderek Leyla’nın kapısına…

Umudumda umutsuzluğumda billur dudaklarında saklı… Boşver fazla düşünme yetmiyor hiçbir alimin aşkıma aklı…

Zaman sanki hep çözüm mü açılmış yaralara,
Gülerek bakabilir mi sanırsın insan dünden kalanlara?

Aşk şayet varsa da mutlu olmak için vardır…
Eğer yakıyorsa karşıdakini o aşk değil azaptır…