Öncelikle yazmaya başladığım günü göz önüne aldığımızda yarın ( 29 / Ekim /2011) Cumhuriyetimizin 88. yıl dönümünü buruk bir şekilde kutlayacağız... Bu ay çok üzüldük millet olarak... Ve hak etmediğimiz bir sürü şey...

Uzun zamandır birşeyler yazmıyorum diye başlıyorum hemen her yazıma :D Gene değişen pek birşey yok :) Ve gene başlangıç noktam aynı istikamette... Bir insan benim kadar üşengeç blog yazarı olursa sonuçta böyle olur tabiki....

Biraz geç kalmışta olsam, 3. gününde ramazan'a hoşgeldin diyebildim sonunda. Oruç tutmak insanı inanılmaz bir hafifliğe itiyor ve bu hoş bir duygu ama insan yapacaklarının %60 ını yapamıyor. Ya da ben beceremiyorum emin değilim ama hep...

Eveeet... Arada sırada ziyaret eden arkadaşlar yeni temamı görünce biraz göz yabancılığı çekecekler ama olsun bence değecektir :)) Şunu anladım kii ben phpkod.com u bitiremeyeceğim :) ne zaman onun için birşey yapmaya başlasam hemen...

Uzun zamandır, vizeler, finaller ve kısmen hayat yüzünden bloğa birşeyler yazamıyordum... Bugün birazda şeytanın dürtmesi ile birşeylerden bahsedeyim... Konumuz her zaman olduğu gibi hayat ve hayat her zaman olduğu gibi sıkıcı...

Normal zamanlarda yazmayan bir insan olarak, şeytanın beni böyle yoğun zamanlarda dürtüp durmasına anlam veremiyorum :) Fena halde yazma isteği geldi içime... Kötü giden birşey yok... Ses vereyim dedim... Görüşürük... Şiir...

Uzun süredir yazmadığımı farkettim... Ve haftasonu Namlı Kahvaltı evinde oturup birşeyler yazayım dedim... Şunu gördüm ki sadece bloğa değil artık kalem kağıt alıp birşeyler yazmakta zor geliyor :) Sınavlar başlıyor bu hafta...

Yıkılan hayallerin oluşturduğu kırıklar acı verir muhakkak... Her kalp atışında kendine kızmak ve her kızgınlığını hayatından çıkarmak... Zordur yaşamak ama mecburidir... Nefes almadan devam edebilmek gibidir, gidenin ardından...

Tekrar merhaba, günlük ortalaması 14 olan ama hiç yorum yapmayan sevgili okuyucularım :P Az yorum yapın :D hergün 2-3 yorum görmek istiyorum en azından... Allah'ım çok şey mi istiyorum??? :) Anladım ki birşeyler yazmak insanın içini...

Aşk mıdır son durakta bekleyen, Yoksa sen misin aşkı tetikleyen! Hani ellerin, tutmaya alıştığım? Vurulmuş limanında gönlümün her köşesi Hatırlatıyor seni, içtiğim suyun sesi... Sanırlar geçer, sensiz ömrün, senle...